PANIQUER
Définition
Verbe
Présent de l'indicatif
| je panique |
| tu paniques |
| il/elle panique |
| nous paniquons |
| vous paniquez |
| ils/elles paniquent |
Imparfait
| je paniquais |
| tu paniquais |
| il/elle paniquait |
| nous paniquions |
| vous paniquiez |
| ils/elles paniquaient |
Futur simple
| je paniquerai |
| tu paniqueras |
| il/elle paniquera |
| nous paniquerons |
| vous paniquerez |
| ils/elles paniqueront |
Passé composé
| j'ai paniqué |
| tu as paniqué |
| il/elle a paniqué |
| nous avons paniqué |
| vous avez paniqué |
| ils/elles ont paniqué |
Conditionnel présent
| je paniquerais |
| tu paniquerais |
| il/elle paniquerait |
| nous paniquerions |
| vous paniqueriez |
| ils/elles paniqueraient |
Subjonctif présent
| que je panique |
| que tu paniques |
| qu'il/elle panique |
| que nous paniquions |
| que vous paniquiez |
| qu'ils/elles paniquent |
Explorer
La conjugaison du verbe paniquer (1er groupe) est présentée ici à tous les temps principaux. Utile pour les mots croisés et mots fléchés quand vous cherchez une forme conjuguée.