DINGUER
Définition
Verbe
Présent de l'indicatif
| je dingue |
| tu dingues |
| il/elle dingue |
| nous dinguons |
| vous dinguez |
| ils/elles dinguent |
Imparfait
| je dinguais |
| tu dinguais |
| il/elle dinguait |
| nous dinguions |
| vous dinguiez |
| ils/elles dinguaient |
Futur simple
| je dinguerai |
| tu dingueras |
| il/elle dinguera |
| nous dinguerons |
| vous dinguerez |
| ils/elles dingueront |
Passé composé
| j'ai dingué |
| tu as dingué |
| il/elle a dingué |
| nous avons dingué |
| vous avez dingué |
| ils/elles ont dingué |
Conditionnel présent
| je dinguerais |
| tu dinguerais |
| il/elle dinguerait |
| nous dinguerions |
| vous dingueriez |
| ils/elles dingueraient |
Subjonctif présent
| que je dingue |
| que tu dingues |
| qu'il/elle dingue |
| que nous dinguions |
| que vous dinguiez |
| qu'ils/elles dinguent |
Explorer
La conjugaison du verbe dinguer (1er groupe) est présentée ici à tous les temps principaux. Utile pour les mots croisés et mots fléchés quand vous cherchez une forme conjuguée.