BRUNIR
Définition
Verbe
Présent de l'indicatif
| je brunis |
| tu brunis |
| il/elle brunit |
| nous brunissons |
| vous brunissez |
| ils/elles brunissent |
Imparfait
| je brunissais |
| tu brunissais |
| il/elle brunissait |
| nous brunissions |
| vous brunissiez |
| ils/elles brunissaient |
Futur simple
| je brunirai |
| tu bruniras |
| il/elle brunira |
| nous brunirons |
| vous brunirez |
| ils/elles bruniront |
Passé composé
| j'ai bruni |
| tu as bruni |
| il/elle a bruni |
| nous avons bruni |
| vous avez bruni |
| ils/elles ont bruni |
Conditionnel présent
| je brunirais |
| tu brunirais |
| il/elle brunirait |
| nous brunirions |
| vous bruniriez |
| ils/elles bruniraient |
Subjonctif présent
| que je brunisse |
| que tu brunisses |
| qu'il/elle brunisse |
| que nous brunissions |
| que vous brunissiez |
| qu'ils/elles brunissent |
Explorer
La conjugaison du verbe brunir (2e groupe) est présentée ici à tous les temps principaux. Utile pour les mots croisés et mots fléchés quand vous cherchez une forme conjuguée.